دانلود آهنگ اگه عاشقت نبودم پا نمیداد این ترانه

حوصله ندارم اما همه ی قصه رو میگم
همه ی قصه رو حتى اونجایى که دوست ندارم
بذار صحبت کنیم این بار جای اینکه بنویسیم
راجع به دو جین سوالو یه سری عقده ی بدخیم
مى دونم که دیگه مردم مرگم ام موقتى نیست
این جواز دفن و کفن یه صدای لعنتى نیست
توی این بحبوحه ی شک وسط این همه بحران
خودمو گوشه ی آسفالت جا گذاشتم تو اتوبان
ژست بى خوابى و منگى واسه من نگیر دوباره
کسى که جلوت نشسته عصبى و لت پاره
من دیگه اصلا نمى خوام تیغو رو رگم بسرم
پایتخت دود و گوگرد قهرمان قصه ی مرگ
اگه عاشقت نبودم پا نمى داد این ترانه
بى خیال بد بیاری زنده باد این عاشقانه
اگه عاشقت نبودم پا نمى داد این ترانه
بى خیال بد بیاری زنده باد این عاشقانه
خط موشکو تو دستت نسل من خط کشى مى کرد
واسه انفجار قلبت شعر من خودکشى مى کرد
جعبه جعبه استخونو غم پرچمای بى باد
کودکى نسل ما رو به قرنطینه فرستاد
من با زندگى و شعرم یا با تو شوخى نداشتم
واسه تو شوخى بودیم ما خیلى تلخه سرنوشتم
حالا هى غلط بگیر از دیکته های نانوشته ام
یا که اوراق بهادار بده جای سرنوشتم
اگه عاشقت نبودم پا نمى داد این ترانه
بى خیال بد بیاری زنده باد این عاشقانه
اگه عاشقت نبودم پا نمى داد این ترانه
بى خیال بد بیاری زنده باد این عاشقانه
بین این صد تا اتوبان یه مسیر منحنى نیست
که کسى پشت سرم هى نده فرمان واسه ی ایست
وقتى آژیر رو کشیدن توی گوش لت و پارم
خودم عین بمب دستى شعرم هم شد انفجارم
یه نفر رو در و دیوار خون خاطره مى پاشه
یه نفر که میگه این بار بذار انگشت رو رو ماشه
خیلى ساده نرسیدی سر صحنه واسه اجرا
انگاری که محض خنده گرگه زد به گله ی ما
منزوی شو توی قلبت یاد کارون شب دجله
سر کوچه های بن بست یاد حجله پشت حجله
بچه های خاک و بارون یادته ریختن تو میدون
مادراشون پشت شیشه پدراشون ته دالون
پس چرا با تو غریبست نسل بى خاطره ی من
یادمون نیست که چه جوری واسه همدیگه مى مردن
پاش بیفته باز دوباره روی مغربت مى بارم
باز توی منطقه ی مین دست و پامو جا مى ذارم
اگه عاشقت نبودم پا نمى داد این ترانه
بى خیال بد بیاری زنده باد این عاشقانه
اگه عاشقت نبودم پا نمى داد این ترانه
بى خیال بد بیاری زنده باد این عاشقانه
اسم پایتختو با خون مى نویسم واسه یادداشت
تنها چیزی که تو دنیا روی پاهام نگهم داشت
سر و ته کنم تو جاده مقصدم تهش همین جاست
وسط برجای تهرون ازدحام شعر و رویاست
مى گذره این روزا از ما ما هم از گلایه هامون
عادی مى شن این حوادث اگه سختن اگه آسون
توی پاییزمجاور وسطای ماه آذر
شد قرارمون که با هم بزنیم به سیم آخر